De stichting Historische Motor GP Eext heeft het voornemen om bij voldoende ijsdikte op de ijsbaan van Eext, in samenwerking met de ijsvereniging Eext, ijsraces te organiseren. Om dit te realiseren is er een zogenaamde projectgroep opgericht, met medewerkers van de SHMGPE en de ijsvereniging. De races werden georganiseerd onder auspiciën van de MON en de KNMV en in samenwerking met de VTBM.

IJsrace is een tak van de motorsport (baansport) waarbij met speciaal hiervoor gebouwde motoren op een ijsbaan wordt geracet. Om onderscheid te maken noemt men de motorsport ook wel ijsspeedway, vooral ook in de wedstrijdnamen, ook omdat het een ijsvariant is van de speedway en dirttrack. De opzet van de races: vier a zes coureurs die tegen elkaar racen op een (natuur)ijsbaan met een beschermende laag strobalen of ander stootabsorberend materiaal eromheen. Om niet weg te glijden zitten er spikes in de banden. In principe kan alles wat motorisch aangedreven wordt meedoen aan ijsraces.

Een beeld zegt meer dan 1000 woorden. Zie dus zelf de impressie van de ijsraces in 2012 via onderstaande links

--> speedway en baansport

-->Gert de Weerd

-->Eigen foto's GP Eext

 

DE MOTOR
Een bijzonder kenmerk van de ijsspeedwaymotor is dat de rem volledig ontbreekt. Bovendien heeft hij maar twee versnellingen, waarvan de eerste alleen voor de start gebruikt wordt. De ijsspeedwayer heeft bijna altijd een motor van het merk Jawa, dat in Tsjechië wordt gemaakt. Dit is een 500cc viertaktmotor met één cilinder, die zo’n 55 pk produceert en methanol als brandstof gebruikt. De complete ijsspeedwaymachine mag niet minder wegen dan 110 kilo. Dit heeft op het ijs een top van ongeveer 130 km per uur als resultaat!
Er zitten beschermende kappen over de wielen, maar de belangrijkste veiligheidsvoorziening is misschien wel het ‘dodemanskoord’. Dit is een touwtje dat om de pols zit van de coureur en dat aan het stuur vastgemaakt is. Daar is het verbonden met de ontsteking van de motor. Zodra de coureur het contact met zijn motor verliest, zorgt dit koordje ervoor dat de motor wordt uitgeschakeld en dat de wielen ophouden met draaien.

DE BANDEN
De banden zitten dus vol met spikes: zo’n 160 in de smallere voorband en zo’n 200 in de achterband. Deze spikes zitten voor het grootste gedeelte aan de linkerkant van de banden, simpelweg omdat de motoren alleen maar linksom racen. De wereldmotorsportbond heeft een maximale lengte bepaald voor de spikes van 2,8 centimeter. Dit wordt gemeten vanaf het bevestigingsplaatje, dat zelf ongeveer 3 mm dik is. Kant-en-klare ijsspeedwaybanden zijn niet in de winkel te koop, ze worden door de coureurs en hun monteurs zelf gemaakt. De kunst is om het beste patroon van spikes in de band te zetten en iedere coureur heeft hier zijn eigen trucjes voor. En om te zorgen dat de binnenband niet lek raakt door al dat metaal, wordt er binnenin de bespikete buitenband eerst een laag stevig materiaal (liefst brandweerslang uit Rusland) gelegd.